نقد انیمه ری زیرو (Re:Zero)

Re:Zero (ری زیرو)از اون انیمه‌هایی‌ه که با یه ایده خیلی قوی شروع می‌کنه و همون ایده رو تا حد خوبی می‌کشه جلو: قهرمانی که به‌جای قوی‌تر شدن سریع، هر بار با مرگ، شکست و فشار روانی له می‌شه و مجبور می‌شه از اشتباهاتش یاد بگیره. همین باعث شده انیمه از خیلی از ایسکای‌های کلیشه‌ای جدا بشه و حس جدی‌تر و سنگین‌تری داشته باشه. شخصیت سوبارو هم با اینکه گاهی اعصاب‌خردکنه، ولی واقعی و انسانی به نظر می‌رسه؛ یعنی مثل خیلی از قهرمان‌های بی‌نقص، مصنوعی نیست. از طرفی، فضای تاریک، موسیقی خوب و تنش دائمی باعث می‌شن انیمه خوب توی ذهن بمونه. ولی مشکلش اینه که بعضی جاها زیادی روی رنج و شوک تکیه می‌کنه و ریتمش همیشه یکدست نیست. خلاصه، Re:Zero یه ایسکای معمولی نیست؛ بیشتر یه درام روانیِ فانتزیه که اگر با شخصیت اصلی پرخطا و فضای سنگینش کنار بیای، خیلی می‌چسبه، ولی اگر دنبال یه انیمه راحت و سرگرم‌کننده باشی، ممکنه خسته‌ات کنه