«بهایی که برای آرزوهایمان می‌پردازیم»

Fullmetal Alchemist: Brotherhood داستان دو برادره که خیلی زودتر از چیزی که باید، با مفهوم از دست دادن روبه‌رو می‌شن. ادوارد و آلفونس در ابتدا فقط دنبال این هستن که اشتباه خودشون رو جبران کنن، اما سفری که شروع می‌کنن، کم‌کم اون‌ها رو با چیزهایی خیلی بزرگ‌تر از مشکلات شخصی خودشون روبه‌رو می‌کنه.

چیزی که این انیمه رو خاص می‌کنه، اینه که داستان هیچ‌وقت همه‌چیز رو ساده نشون نمی‌ده. خوب و بد همیشه دو طرف کاملاً جدا نیستن. آدم‌هایی وجود دارن که اشتباهات بزرگی کردن، اما هنوز می‌شه دلیل رفتارهاشون رو فهمید؛ و آدم‌هایی هم هستن که با ادعای عدالت، تصمیم‌هایی می‌گیرن که نتیجه خوبی ندارن.

ادوارد در طول داستان فقط قوی‌تر نمی‌شه؛ بزرگ‌تر می‌شه. یاد می‌گیره که همیشه نمی‌تونه همه‌چیز رو کنترل کنه و گاهی قبول کردن یک حقیقت سخت، از جنگیدن با اون بهتره. آلفونس هم در مسیر خودش با ترس‌ها و سؤال‌های زیادی روبه‌رو می‌شه و رابطه این دو برادر تبدیل به یکی از احساسی‌ترین بخش‌های داستان می‌شه.

شخصیت‌های فرعی هم به داستان عمق زیادی می‌دن. بعضی‌ها برای رسیدن به هدفشون گذشته خودشون رو پشت سر گذاشتن، بعضی‌ها دنبال جبران اشتباهاتشون هستن و بعضی‌ها هنوز نمی‌دونن باید در کدوم سمت قرار بگیرن. همین باعث می‌شه دنیای انیمه فقط اطراف دو شخصیت اصلی نچرخه.

در کنار این مسائل، اکشن انیمه هم جای خودش رو داره. مبارزه‌ها سریع و جذاب هستن، اما چیزی که بیشتر اهمیت داره اینه که هر مبارزه معمولاً یک دلیل پشت خودش داره. قدرت‌ها هم به شکلی طراحی شدن که مبارزه‌ها فقط به «قوی‌تر بودن» خلاصه نشن.

از نظر احساسی هم Brotherhood بارها مخاطب رو غافلگیر می‌کنه. بعضی اتفاقات بدون اینکه نیاز به اغراق داشته باشن، تأثیر خودشون رو می‌ذارن. داستان به‌جای اینکه همیشه به دنبال یک پایان خوش باشه، گاهی اجازه می‌ده شخصیت‌ها با نتیجه تصمیم‌هاشون روبه‌رو بشن.

به نظرم مهم‌ترین حرف انیمه اینه که هیچ چیزی بدون هزینه به دست نمیاد؛ اما این هزینه همیشه قدرت یا پول نیست. گاهی چیزی که باید پرداخت کنیم، غرور، ترس یا حتی چیزی از گذشته‌مونه.

در نهایت، Fullmetal Alchemist: Brotherhood فقط داستان دو برادر نیست. داستان آدم‌هاییه که اشتباه می‌کنن، شکست می‌خورن، دوباره بلند می‌شن و سعی می‌کنن راه درست خودشون رو پیدا کنن.

امتیاز: ۹٫۷ از ۱۰