Dragon Ball برای خیلی از اوتاکوها فقط یه انیمه نیست؛ یه بخش از تاریخ انیمهست. شاید امروز کلی شونن خفن ببینیم، اما خیلی از چیزهایی که الان توی این ژانر عادی شده، اول از دراگون بال اومده. از تبدیل شدنهای حماسی گرفته تا مبارزههایی که نفس آدم رو بند میارن.
گوکو هم از اون شخصیتهاییه که با وجود سادگی و بیخیال بودنش، نمیتونی دوستش نداشته باشی. چیزی که دراگون بال رو خاص میکنه اینه که همیشه حس ماجراجویی و هیجان رو زنده نگه میداره. هر بار که یه دشمن جدید ظاهر میشه، حس میکنی قراره یه لحظه تاریخی دیگه رقم بخوره. هنوزم اولین باری که سوپر سایان شدن گوکو رو دیدیم، برای خیلی از طرفدارها یکی از فراموشنشدنیترین لحظات دنیای انیمهست.
البته اگه بخوایم منصف باشیم، داستان همیشه پیچیده یا عمیق نیست و بعضی مبارزهها بیش از حد طولانی میشن. بعضی شخصیتهای فرعی هم کمکم زیر سایه قدرت عجیب گوکو و وجیتا گم میشن. اما دراگون بال هیچوقت قرار نبوده فقط یه داستان فلسفی باشه؛ این انیمه نماد هیجان، انگیزه و شکستن محدودیتهاست. اثری که هر وقت اسمش میاد، حس میکنی دوباره بچه شدی و با ذوق منتظر شروع یه مبارزه افسانهای هستی. 🐉🔥💥
دیدگاه های کاربران
اولین نفر باشید دیدگاهی ثبت میکند