این انیمه دقیقا همون چیزیه که آدم اولش فکر میکنه فقط فنسرویس و دختر خوشگل داره، ولی بعد دو سه قسمت میفهمه «عه نه بابا این خیلی دلبرتر از چیزیه که فکر میکردم» 😭
مارین واقعا از اون کاراکتراییه که هرجا باشه کل فضا رو میگیره. انرژی دختره انقدر بالاست که حتی وقتی فقط داره معمولی حرف میزنه حس میکنی صفحه روشنتر شده 😂
ولی چیزی که باعث میشه دوستداشتنی باشه اینه که الکی perfect نیست. خیلی واقعی ذوق میکنه، خجالت میکشه، هیجانزده میشه… حس آدم واقعی میده نه یه کاراکتر مصنوعی.
گوجو هم اولش اون پسر ساکت و socially awkward کلاسیکه که فکر میکنی «اوکی اینم تیپیکه»، ولی کمکم میبینی چقدر قلب پاکی داره. رابطهشونم قشنگه چون پایهش فقط عشق نیست، حمایت کردنه. یعنی هرکدوم باعث میشن اون یکی بیشتر خودش باشه.
از اون طرف کیفیت انیمیشن؟ خدااا 😭
لباسا، جزئیات کازپلی، حالت چهرهها… بعضی سکانسا انقدر نرم و قشنگن که آدم یادش میره داره انیمه میبینه.
ولی خب بعضی وقتا فنسرویسش زیادی میشه 😐
یعنی یه جاهایی میگی «باشه فهمیدیم مارین خوشگله، ادامه بدین داستانو» 💀
اما چون خود رابطهی کاراکترا شیرینه، زیاد اذیتکننده نمیشه.
در کل این انیمه هم cuteـه هم surprisingly wholesome.
از اوناست که بعد هر قسمت ناخودآگاه لبخند میزنی و میگی:
«لعنتی… چرا این دوتا انقدر کیوتن؟» 🥲
دیدگاه های کاربران
اولین نفر باشید دیدگاهی ثبت میکند