نقد و بررسی انیمه پسر و مرغ ماهیخوار

پسر و مرغ ماهیخوار(Boy and Heron) جدیدترین اثر هایائو میازاکی 83 ساله است. میازاکی قبل از ساخت این انیمیشن دو بار از کار حرفه‌ای خداحافظی کرده بود اما بعد از ساخت انیمه باد بر می‌خیزد(The wind rises) و خداحافظی دومش بعد از هفت سال و در طی سال‌های کروناهراسی این اثر را ساخت که در واقع شخصی‌ترین اثر اوست.

ماجرای انیمیشن پسر و مرغ ماهی‌خوار دربارۀ پسری به نام ماهیتو(Mahito) است که مادرش را بر اثر آتش‌سوزی از دست می‌دهد. مادر و زنی که نماد سرزمین است، گویی این بچه سرزمین و هویتش را از دست داده و در آتش سوخته و حالا دنبال مادرش می‌گردد. صدای آژیر اولیه فیلم و ترکیبش در بستر مکانی ژاپن و آتش چیزی جز جنایت هسته‌ای هیروشیما و ناکازاکی را به یاد نمی‌آورد که طی آن آمریکایی‌ها با این استدلال که مانع مرگ انسان‌های بیشتری شوند، 220 هزار انسان را به قتل رساندند. در حالی که تقریبا جنگ تمام شده بود و گویی آمریکایی‌ها بیشتر دنبال آزمایش بمب اتم در یک آزمایش بزرگ انسانی بودند.

ماهیتو پس از آنکه مادرش را در آتش‌سوزی از دست می‌دهد پدرش با خاله‌اش ناتسوکو(Natsuko) ازدواج می‌کند و ناتسوکو حامله و صاحب فرزندی در شکم است. در انیمه پسر و مرغ ماهیخوار تأکید بسیاری بر وجوه فرهنگی اصیل ژاپنی می‌شود. از لباس‌های ژاپنی گرفته تا معماری ژاپنی و حتی دمپایی‌هایی چوبی و نمایش درشکه‌های خاص مرکب با دوچرخه که در ژاپن وجود داشته و رانندۀ درشکه با رکاب زدن آن را به حرکت می‌انداخته است.

پسر و مرغ ماهیخوار

علاوه بر فرهنگ ژاپن نمایش طبیعت مبتنی بر مبانی آیین شینتو که سرزمین و کوه قداست دارد، در انیمیشن پسر و مرغ ماهیخوار جریان دارد.

پسر و مرغ ماهیخوار

در انیمیشن پسر و مرغ ماهیخوار صحبت زیادی از ارتش ژاپن نمی‌شود جز دیالوگی که پدرش می‌گوید: ارتش بی‌نظم است و همچنین صحنه دیگری که نامادری ماهیتو و خود ماهیتو از درشکه پیاده می‌شوند و به گروهی از سربازان احترام می‌گذارند.

پسر و مرغ ماهیخوار

در انیمیشن پسر و مرغ ماهیخوار، موسیقی آرامشبخش پیانو همانند آثار دیگرش به خصوص قلعه متحرک هاول (Howl’s Moving Castle) نقش مهمی ایفا می‌کند و بخشی از حس خاطره‌انگیزی و آرام‌بخشی انیمه بر دوش موسیقی قرار می‌گیرد.