نقد جوجوتسو کایسن

جوجوتسو کایسن از اون انیمه‌هایی بود که خیلی سریع ثابت کرد فقط یه موج زودگذر نیست. از همون قسمت‌های اول با مبارزه‌های خفن، انیمیشن چشم‌نواز و فضای تاریکش آدم رو میخکوب می‌کنه. جوجوتسو کایسن کاری می‌کنه که حتی وسط یه نبرد پر از اکشن، مدام نگران سرنوشت شخصیت‌ها باشی.
ایتادوری از اون قهرمان‌هاییه که با وجود قدرت زیادش هنوز حس انسانی خودش رو حفظ کرده و همین باعث میشه تصمیم‌ها و دردهاش واقعی به نظر برسن. از اون طرف، گوجو تقریباً تبدیل به یکی از کاریزماتیک‌ترین شخصیت‌های نسل جدید انیمه شده؛ شخصیتی که هر بار وارد صحنه میشه، انگار کل فضا عوض میشه.
یکی از بهترین ویژگی‌های جوجوتسو کایسن اینه که دشمن‌ها فقط آدم‌های شرور ساده نیستن؛ خیلی از اون‌ها فلسفه و انگیزه‌های قابل‌تأملی دارن. همین باعث میشه درگیری‌ها فقط به مشت و تکنیک ختم نشن و بار احساسی هم داشته باشن.
البته داستان گاهی اطلاعات زیادی را در زمان کوتاه وارد می‌کند و بعضی شخصیت‌ها فرصت کافی برای درخشش پیدا نمی‌کنند. اما در مجموع، جوجوتسو کایسن ترکیبی از اکشن دیوانه‌وار، شخصیت‌های جذاب و لحظه‌های شوکه‌کننده است؛ انیمه‌ای که به‌خوبی نشان داد نسل جدید شونن‌ها حرف‌های زیادی برای گفتن دارند. 🔥⚔️👁️‍🗨️