لِین؛ صدایی که از هیچ‌جا می‌آمد

Lain دنیایی را روایت می‌کند که در آن مرز بین «واقعیت» و «شبکه» مثل مه پخش می‌شود و آرام‌آرام ناپدید می‌شود. لِین، دختری که در ابتدا حتی نمی‌داند چطور باید با دیگران حرف بزند، ناگهان وارد جهانی می‌شود که در آن صداها از پشت سیم‌ها می‌آیند، هویت‌ها تکثیر می‌شوند و حقیقت مثل یک موجود زنده شکل عوض می‌کند.این انیمه درباره‌ی تکنولوژی نیست؛ درباره‌ی تنهایی است. درباره‌ی اینکه چطور انسان می‌تواند در میان میلیون‌ها اتصال، باز هم تنها بماند. لِین هرچه بیشتر وارد Wired می‌شود، بیشتر از خودش فاصله می‌گیرد. او آرام‌آرام تبدیل می‌شود به چیزی که نه انسان است و نه ماشین؛ چیزی بین این دو، چیزی که حتی خودش هم نمی‌فهمد چرا وجود دارد.Serial Experiments Lain با سکوت حرف می‌زند. با فضاهای خالی، با خیابان‌های بی‌صدا، با اتاق‌هایی که انگار هوا در آن‌ها گیر کرده. این انیمه از تو نمی‌خواهد بفهمی؛ از تو می‌خواهد احساس کنی. احساس سردرگمی، احساس گم شدن، احساس اینکه شاید تو هم مثل لِین، نسخه‌هایی از خودت را در دنیای دیجیتال جا گذاشته‌ای.در نهایت، لِین مجبور می‌شود با این سؤال روبه‌رو شود: «اگر همه‌چیز قابل اتصال است، پس من کی‌ام؟» و جوابش نه یک حقیقت قطعی است و نه یک پایان روشن؛ یک پذیرش است. پذیرش اینکه هویت همیشه ثابت نیست، و گاهی برای پیدا کردن خودت باید از خودت عبور کنی.این انیمه نه قهرمان دارد، نه ضدقهرمان؛ فقط یک دختر و جهانی که آرام‌آرام او را می‌بلعد. و همین حس بلعیده شدن است که Lain را به اثری تبدیل می‌کند که بعد از تمام شدنش، تا مدت‌ها در سرت می‌پیچد.