داستان 2 عشق بی پایان و همیشه جانانه

همه‌چیز از یک شب بارانی شروع شد. آمانه هنگام بازگشت به خانه متوجه شد که پنجرهٔ خانهٔ روبه‌رویی هر شب دقیقاً ساعت ۳:۱۳ روشن می‌شود، اما هیچ‌کس هرگز وارد آن خانه یا خارج از آن دیده نمی‌شود. کنجکاوی او روزبه‌روز بیشتر شد تا اینکه تصمیم گرفت حقیقت را کشف کند.

یک شب، سایه‌ای عجیب را پشت پنجره دید؛ سایه‌ای که شبیه انسان بود، اما حرکاتش طبیعی به نظر نمی‌رسید. از آن شب به بعد، هر بار که ساعت به ۳:۱۳ می‌رسید، صداهای آرامی از پشت دیوارهای خانه شنیده می‌شد؛ زمزمه‌هایی که انگار نام او را صدا می‌زدند.

آمانه تصور می‌کرد همه‌چیز یک توهم است، اما وقتی رد پاهای گِلی را در اتاق خودش پیدا کرد، فهمید چیزی از آن خانه بیرون آمده است. چیزی که نباید وجود می‌داشت.

صبح روز بعد، خانهٔ روبه‌رویی کاملاً خالی بود؛ انگار سال‌ها کسی در آن زندگی نکرده بود. اما روی شیشهٔ پنجره، با خطی تار و نامفهوم فقط یک جمله نوشته شده بود: «امشب دوباره برمی‌گردیم…»