

نقد انیمه «مانستر»
انیمه Monster از اون دسته آثاریه که از همون ابتدا مشخصه قرار نیست با مبارزههای پرهیجان یا قدرتهای فراطبیعی مخاطب رو سرگرم کنه. این انیمه بیشتر روی روایت یه داستان عمیق، شخصیتهای باورپذیر و فضایی پر از تعلیق تمرکز داره. شاید ریتم آرومش برای همه جذاب نباشه، اما اگه با داستانش همراه بشی، با یکی از متفاوتترین تجربههای دنیای انیمه روبهرو میشی.
ماجرا از زندگی دکتر کنزو تنما شروع میشه؛ پزشکی که بعد از گرفتن یه تصمیم مهم، ناخواسته وارد زنجیرهای از اتفاقات خطرناک میشه. از اون لحظه به بعد، داستان کمکم رازهای خودش رو آشکار میکنه و مخاطب رو وارد دنیایی میکنه که توش تشخیص درست و غلط همیشه کار راحتی نیست.
یکی از مهمترین دلایلی که «مانستر» اینقدر تحسین شده، شخصیتپردازی کمنظیرشه. تقریباً هر شخصیتی که وارد داستان میشه، گذشته و انگیزهی مشخصی داره و حضورش روی روند اتفاقات تأثیر میذاره. تنما شخصیتی کاملاً واقعگرایانه داره و بارها بین وظیفه، وجدان و احساساتش قرار میگیره. در مقابل، یوهان لیبرت یکی از مرموزترین و ترسناکترین شخصیتهای منفی دنیای انیمهست.
داستاننویسی هم یکی از بزرگترین برگهای برندهی این اثره. نویسنده با صبر و حوصله همهچیز رو جلو میبره و اجازه میده مخاطب کمکم با شخصیتها و اتفاقات آشنا بشه.
البته این سبک روایت برای همه مناسب نیست. روند آرام داستان ممکنه باعث بشه بعضی مخاطبا در قسمتهای ابتدایی احساس خستگی کنن. همچنین تعداد زیاد شخصیتها و داستانهای فرعی باعث میشه دنبال کردن همهی جزئیات به تمرکز بیشتری نیاز داشته باشه.
در مجموع، «مانستر» انیمهای نیست که بخواد فقط با هیجان و اکشن مخاطب رو جذب کنه؛ بلکه اثریه که با داستانی حسابشده، شخصیتهای ماندگار و فضای روانشناختی قوی، ذهن بیننده رو تا مدتها درگیر خودش نگه میداره. شاید برای همه انتخاب مناسبی نباشه، اما اگه به داستانهای عمیق و معمایی علاقه داشته باشی، بهسختی میتونی نمونهای بهتر از اون پیدا کنی.
امیدوارم از این نقد لذت برده باشید و بهتون کمک کرده باشه.
{R.GH}
دیدگاه های کاربران
اولین نفر باشید دیدگاهی ثبت میکند