در انیمه همیشه سعی شده کاراکتر ویلن رو طوری نشان بده که از قبل دلیلی برای ویلن بودنش بوده و مثل هالیوود نیست که آدم ها رو به دو دسته قهرمان و شیطان تقسیم بندی کنه و این چیزیه که کلا برای من در صنعت انیمه جذاب بوده . در ابن انیمه هم همین طوره .. درسته همه ما شاید از فلورا بدمون بیاد ولی اون مادرش رو از دست داده و غم اون خوردش کرده و از طرفی همه نگاه ها و عاطفه ها سمت کارولینا بوده و این باعث شده فلورا ازش متنفر بشه ، مخصوصا اینکه کارولینا رو مقصر مرگ مادرش هم میدونه . تمام سعیش رو کرد که برای رفاه کشورش چهره بی نقصی از خودش به نمایش بزاره . این چیزیه که ما در جامعه هم به کرات زیاد میبینیم و این انیمه هم همینو اشاره میکنه . نفرت ساخته چ پرداخته ذهن ما و مسیری هستش که در طول زندگی ما طی میشه.
شاید همه با نظرم مخالف باشن یا هیت بهم بدن ولی فلورا رو تا حدودی درک میکنم و یه جورایی دلم براش میسوزه .