بعضی انیمه‌ها فقط یک داستان تعریف می‌کنند…

اما «I Want to Eat Your Pancreas» کاری می‌کند که برای لحظه‌ای مکث کنی و بپرسی:

واقعاً دارم زندگی می‌کنم؟ یا فقط روزها را رد می‌کنم؟

داستان دختری که می‌داند زمانش کم است، و پسری که انگار هیچ انگیزه‌ای برای زندگی ندارد.

یکی برای هر ثانیه ارزش قائل است،

دیگری حتی نمی‌داند چرا باید زنده باشد.

و وقتی کنار هم قرار می‌گیرند، حقیقتی ساده ولی دردناک روشن می‌شود:

زندگی فقط وقتی معنا دارد که خودت انتخابش کنی.

نه از روی اجبار، نه از روی عادت.

این انیمه درباره مرگ نیست؛

درباره اینه که قبل از اینکه نوبتت برسد، واقعاً نفس کشیده باشی.

واقعاً عشق ورزیده باشی.

واقعاً تجربه کرده باشی.

گاهی یک نفر وارد زندگی‌ات می‌شود نه برای اینکه تا همیشه بماند…

بلکه برای اینکه تکانَت بدهد، بیدارت کند، و یادت بدهد چطور زندگی کنی.

و بعدِ رفتنش تازه می‌فهمی:

بعضی آدم‌ها از دنیا می‌روند،

اما تا آخر عمر، روحشان را با خودت حمل می‌کنی.