Grand Blue؛ انیمهای که درباره غواصی نیست!
۲۹ خرداد ۱۴۰۵
اولین دروغی که Grand Blue به مخاطب میگوید این است که درباره غواصی است.
پوسترها را نگاه میکنی؛ دریا، لباس غواصی، ساحل و جوانهایی که ظاهراً قرار است یک داستان ورزشی یا ماجراجویانه را روایت کنند. اما فقط چند قسمت کافی است تا بفهمی سازندگان از همان ابتدا قصد فریب تو را داشتهاند. Grand Blue بیشتر از آنکه درباره غواصی باشد، درباره جوانی است؛ درباره روزهایی که هنوز مسئولیتهای زندگی روی شانههایت سنگینی نمیکنند و بزرگترین دغدغهات این است که آخر هفته را با دوستانت چطور بگذرانی.
Grand Blue از آن دسته کمدیهایی نیست که صرفاً لبخند روی لب مخاطب بیاورد. این انیمه حمله میکند. شوخیهایش ظریف نیستند، مودب نیستند و حتی گاهی کاملاً احمقانهاند؛ اما نکته عجیب اینجاست که تقریباً همیشه جواب میدهند. صورتهای اغراقشده شخصیتها، تصمیمات فاجعهبارشان و حجم باورنکردنی سوءتفاهمها باعث میشود بعضی صحنهها بیشتر شبیه یک میدان جنگ باشند تا یک کمدی دانشگاهی.
اما اگر تمام ارزش Grand Blue فقط به خندههایش محدود بود، احتمالاً مدتها پیش فراموش میشد.
راز ماندگاری آن در حس رفاقتی است که میان شخصیتها جریان دارد. زیر لایه ضخیم شوخیها و دیوانگیها، داستان گروهی از جوانان را میبینیم که در حال ساختن خاطراتی هستند که شاید بعدها مهمترین بخش زندگیشان شوند. همین موضوع باعث میشود حتی احمقانهترین لحظات نیز نوعی حس گرما و صمیمیت داشته باشند.
جالبترین اتفاق زمانی رخ میدهد که انیمه واقعاً به غواصی میپردازد. ناگهان همه چیز آرام میشود. هیاهوی همیشگی جای خود را به سکوت آب میدهد و مخاطب متوجه میشود که این دنیا فقط برای خنداندن ساخته نشده است. در آن لحظات کوتاه، Grand Blue موفق میشود زیبایی طبیعت و آزادی را به شکلی نمایش دهد که کمتر کسی انتظارش را دارد.
Grand Blue شاهکار داستانگویی نیست. پیچیدگی روایی ندارد و قرار هم نیست دنیا را تغییر دهد. اما کاری انجام میدهد که بسیاری از آثار بزرگ از انجامش ناتواناند: باعث میشود برای مدتی از مشکلات روزمره فاصله بگیری و صرفاً از لحظه لذت ببری.
و شاید همین بزرگترین موفقیت آن باشد.
نمره نهایی: 9/10
بعضی انیمهها را تحسین میکنی، بعضی را فراموش میکنی؛ اما Grand Blue را احتمالاً با صدای خندههایت به یاد خواهی آورد.
دیدگاه های کاربران
اولین نفر باشید دیدگاهی ثبت میکند