یک نقد کلی از وان پیس

راستش وان پیس فقط یه انیمه معمولی نیست که بشینی ببینی و رد شی، یه جوریه که کم‌کم میره زیر پوستت. اولش شاید فکر کنی یه داستان ساده درباره دزدان دریاییه، ولی هرچی جلوتر میری می‌بینی چه دنیای بزرگی پشتشه. اودا خیلی خفن داستانو جلو می‌بره، طوری که حتی چیزایی که اولش اصلاً به چشم نمیان، بعداً یهو مهم میشن و میگی «عههه اینو یادمه!»

شخصیت‌ها هم واقعاً نقطه قوته. یعنی حتی کاراکترای فرعی هم یه داستانی دارن که باعث میشه براشون ارزش قائل شی. لوفی هم با اینکه ظاهرش خیلی ساده‌ست و بیشتر مواقع فقط دنبال غذا و ماجراجوییه، ولی تهش یه کاری می‌کنه که میفهمی چقدر باحاله و چقدر عمق داره.

یه چیزی که شاید اذیت کنه اینه که بعضی جاها داستان خیلی کش میاد و حوصله‌بر میشه، ولی وقتی می‌رسه به قسمت‌های خفن و فایت‌ها، دیگه کاملاً جبران می‌کنه. مخصوصاً اون لحظه‌هایی که احساسات قاطی مبارزه میشه، واقعاً تاثیرگذاره.

در کل، وان پیس از اون چیزاست که اگه شروعش کنی و باهاش حال کنی، دیگه ولش نمی‌کنی. یه جورایی تبدیل میشه به بخشی از روتینت.