چرا Death Note هنوز هم شاهکار است؟ | نقد بدون اسپویل

«فکر کن یه دفتر پیدا کنی که فقط با نوشتن اسم هر کسی داخلش، اون آدم چند ثانیه بعد بمیره… تو باهاش دنیا رو نجات میدی یا تبدیل به خطرناک‌ترین آدم روی زمین میشی؟ دقیقاً همین سؤال، شروع یکی از بهترین انیمه‌های تاریخه.»

امروز می‌خوایم درباره دث نوت صحبت کنیم؛ انیمه‌ای که حتی بعد از این همه سال هنوز خیلی‌ها اون رو بهترین تریلر روان‌شناختی تاریخ می‌دونن.

اول از نقاط قوت شروع کنیم.

بدون شک بزرگ‌ترین نقطه قوت دث نوت، نبرد ذهنی بین شخصیت‌های اصلیه. اینجا خبری از مبارزه‌های پر زرق و برق یا قدرت‌های عجیب نیست؛ تمام هیجان داستان روی هوش، برنامه‌ریزی و پیش‌بینی حرکت بعدی حریف بنا شده. هر قسمت طوری تموم میشه که ناخودآگاه دلت می‌خواد قسمت بعدی رو هم ببینی.

شخصیت اصلی هم یکی از ماندگارترین شخصیت‌های دنیای انیمه است. تصمیم‌هایی که می‌گیره و تغییراتی که به مرور در شخصیتش به وجود میاد، باعث میشه مدام از خودت بپرسی حق با اونه یا نه. از طرف دیگه، حضور رقیبش باعث شده یکی از جذاب‌ترین رقابت‌های تاریخ انیمه شکل بگیره؛ رقابتی که تا مدت‌ها از یادت نمیره.

اما هیچ انیمه‌ای بی‌نقص نیست.

بزرگ‌ترین ایراد دث نوت اینه که بعد از یکی از اتفاقات مهم داستان، کیفیت روایت کمی افت می‌کنه و هیجان قسمت‌های ابتدایی رو کمتر احساس می‌کنی. بعضی از شخصیت‌های جدید هم اون کاریزمای شخصیت‌های اصلی رو ندارن و همین باعث میشه بخش پایانی برای بعضی از مخاطب‌ها به قدرت شروع داستان نباشه.

با این حال، پایان‌بندی انیمه همچنان حرف‌های زیادی برای گفتن داره و جزو پایان‌هایی محسوب میشه که مدت‌ها ذهنت رو درگیر خودش نگه می‌داره.

در آخر باید بگم اگر دنبال انیمه‌ای هستید که بیشتر از قدرت، روی هوش، تصمیم‌گیری و نبردهای روانی تمرکز داشته باشه، دث نوت یکی از بهترین انتخاب‌های ممکنه. شاید چند ایراد کوچک داشته باشه، اما تجربه‌ایه که تقریباً هر طرفدار انیمه باید حداقل یک بار اون رو ببینه.

**و یه سؤال… اگر دفتر مرگ دست خودت می‌افتاد، واقعاً ازش استفاده می‌کردی؟**