وقتی همیشه مسخره میشدی اما الان تبدیل شدی به قوی ترین مبارز در بدن عنکبوت

خب بریم سراغ یه انیمه دیگه.

این بار «من یه عنکبوتم، خب که چی» رو خلاصه و نقد میکنم.

داستان از اونجا شروع میشه که یه کلاس درس توی ژاپن یهو منفجر میشه و همه بچهها میمیرن. بعدش همگی توی یه دنیای دیگه با جادو و سیستم بازیگونه دوباره متولد میشن. ولی فرقش اینجاست که راوی اصلی ما به جای اینکه یه انسان باشه، تبدیل میشه به یه عنکبوت کوچولوی ضعیف توی عمیقترین طبقات یه سیاهچال ترسناک.

اسمش یادم نیست، بعداً میفهمیم اسم اصلیش واکابا بوده ولی خودش به خودش میگه «کوموکو» (که ترکیبیه از کلمه ژاپنی عنکبوت و پسوند کوچولو). از همون اول باید با خوردن همون عنکبوتای دیگه جون خودش رو نجات بده، چون توی این دنیا هرکی رو بکشی تجربه میدی و قویتر میشی.

چیزی که از این انیمه خیلی خوشم اومد، شخصیت خود کوموکو بود. اونقدر بامزه و پرحرف و سارکاستیک هست که داری ازش لذت میبری . راوی اصلی که صداپیشهش آوی یوکی هست، حسابی تونسته روحیه این عنکبوت رو برسونه . همش با خودش حرف میزنه، از دست سرنوشت بدش غر میزنه، وقتی میترسه جیغ میکشه، وقتی میبره ذوق میکنه. این باعث شده که دیدن مبارزاتش که توش داره حسابی اذیت میشه، برام جذاب باشه.

یه چیز دیگه که خوب بود، سیستم پیشرفت بازیگونه ست. کوموکو با کشتن مبارا امتیاز میگیره، سطح میره بالا، مهارتای جدید یاد میگیره، تکامل پیدا میکنه و شکل جدیدی از عنکبوت میشه . این برام یاد انیمه «اسلایم» مینداخت، با این فرق که اینجا شخصیت اصلی خیلی کندتر و سخت‌تر قوی میشه و واقعاً باید تقلا کنه تا زنده بمونه .

از اون چیزایی که برام جذاب بود اینه که انیمه دو تا خط داستانی موازی داره. یکی ماجرای کوموکو توی سیاهچاله که پر از اکشن و بقا هست، و یکی دیگه ماجرای همکلاسیای دیگه که بعد از ۱۵ سال توی سطح زمین با هم برخورد میکنن و وارد یه جنگ بزرگ بین انسان و شیاطین میشن . این دو خط داستانی اولش به نظر میرسن بی‌ربط هستن، ولی یواش یواش متوجه میشی که بینشون ارتباط هست و زمانشون با هم فرق میکنه. اواخر انیمه یه پیچش داستانی بزرگ میخوره که واقعاً منو شوکه کرد .

حالا بریم سراغ بدیها.

اول و مهمترینش، انیمیشن هست. راستش رو بخوام، بعضی جاها واقعاً افتضاحه. مخصوصاً نیمه دوم انیمه که انگار بودجهشون تموم شده بود. CGI که استفاده کردن شبیه بازیای پلی‌استیشن ۲ هست . بدتر اینکه بعضی صحنهها همزمان هم کاراکتر سه بعدی داره هم دوبعدی که کنار هم عجیب و ناهماهنگ به نظر میرسن . این قضیه انقدر بد بود که بعضی وقتا حوصله آدم سر میرفت.

یه مشکل دیگه که خیلی از بینندهها گفتن، خط داستانی انسانهاست. این بخش انیمه خیلی خشک و بیروح و کلیشهای از آب دراومده . کاراکترها تخت و بی‌روح هستن، ماجراشون پیش‌بینی‌پذیر و کسل‌کننده. انقدر که بعضی وقتا آرزو میکردم کاش فقط کوموکو رو نشون میدادن و اینا رو ول میکردن .

یه چیز دیگه که برام ناامیدکننده بود، ریتم داستانه. نیمه اول انیمه که کوموکو توی سیاهچاله هست، خیلی کشش داره. بعضی قسمتها انقدر تکراری و حوصله‌سربر بودن که نزدیک بود رها کنم . ولی از نیمه دوم به بعد که داستان جذابتر میشه و رازها لو میرن، تازه انیمه جواب میده .

نکته آخری که خیلی از ماها رو ناراحت کرد اینه که انیمه توی یه جای حساس تموم میشه و هیچ خبری از فصل دوم نیست . الان ۵ سال از پخش فصل اول میگذره و هنوز فصل دوم نیومده. راستش رو بخوام، اگه بدونم هیچوقت ادامه پیدا نمیکنه، شاید اصلاً شروع نمیکردم.

خلاصه اینکه انیمه بدی نبود ولی شاهکار هم نبود. اگه بتونی از CGI افتضاحش و بخش انسانای کسلش عبور کنی، تویش یه داستان جذاب با یه کاراکتر اصلی بامزه و یه معمای خوب پیدا میکنی.

من خودم تا آخرش رفتم و از جاهایی که کوموکو بود لذت بردم. اگه فصل دوم بیاد حتماً میبینم. راستش منتظرم ببینم چی میشه.

اگه دیدینش خوشحال میشم نظرتون رو بدونم.

پارسا