وان پیس – عاشقش بشی یا ازش متنفر، راه سومی نداره

خلاصه:
اگه هنوز نمیدونی، وان پیس داستان مونکی دی لوفی، پسری که بدنش کش‌آبه و میخواد پادشاه دزدان دریایی بشه. همراه با خدمه‌ش، به دنبال گنج افسانه‌ای One Piece توی مسیر دریای بزرگ (گرند لاین) می‌گرده. تا امروز، انیمه بیش از ۱۱۰۰ قسمت داره و به نظر میرسه تا ابد ادامه داره.

نقاط قوت:

· جهان‌سازی: اودا توی ساختن دنیا استاد بی‌رقابیه. هر جزیره، فرهنگ، تاریخ و قانون خاص خودش رو داره. از آب‌شارهای بالای آسمون (اسکایپیا) تا جزیره‌ای که کلش سوزنه (پانک هازارد)، هیچجا تکراری نیست.
· شخصیت‌پردازی و بک‌استوری: فلش‌بک‌ها شاهکارن. داستان رابین، فیل رو به گریه میندازه. حتی شخصیت‌های فرعی مثل دانگی یا کورا انقدر عمق دارن که میتونن خودشون قهرمان یه سریال جدا باشن.
· احساسات و طنز با هم قاطی: یک قسمت میخندی از مسخرگی لوفی و اوسوپ، قسمت بعد گریه می‌کنی برای وداع با میری گو. این تعادل رو خیلی سریالا ندارن.
· مضامین جدی: برده‌داری، استعمار، نژادپرستی، آزادی. شاید زیر نقاب شوخی، وان پیس یکی از سیاسی‌ترین انیمه‌های عصر خودشه.

نقاط ضعف (که انیمه رو خراب می‌کنه):

· ریتم کشتگی: جدی میگم، از آرک درسرزا به بعد، هر قسمت احساس می‌کنی داری ۲۰ دقیقه دویدن توی جا رو می‌بینی. تویی انیمیشن تصمیم گرفته هر فصل مانگا رو تا سه قسمت بکشونه. نتیجه: فلش‌بک‌های بی‌جا، عکس‌العمل‌های چند ثانیه‌ای و دوباره نویسی‌های اعصاب‌خردکن.
· کیفیت نوسانی: بعضی جاها (مثل نبردهای مهم وانو) انیمیشن خفنه، ولی وسط‌های سریال بعضی قسمتها مثل این میمونه که تو سال ۱۹۹۵ با بودجه صفر ساخته شدن. طراحی ثابت نیست.
· نبردهای طولانی بی‌دلیل: نبرد لوفی با کتاکوری ۲۲ قسمت طول کشید! تو مانگا ۵ فصل خوب و فشرده بود. اینجا پر از پرت و پلاییه که فقط وقت می‌کشه.
· عدم مرگ واقعی: اودا از کشتن شخصیت‌ها می‌ترسه. پل، پاوند، سابو، حتی آقای ۲. هی میمیرن و بعد معلوم میشه زنده‌ان. این یعنی هر موقع یه شخصیت فداکاری می‌کنه، با خودت میگی: «آها، حتما هفته دیگه برمی‌گرده» و اون اثر احساسی از بین می‌ره.

مقایسه با مانگا:
واقعیتش، اگه وقت داری و می‌تونی، مانگا رو بخون. نقد ما به انیمه است. نسخه‌ی اصلی (مانگا) یکی از بهترین چیزاییه که توی عمرت میخونی. انیمه، یه اقتباس متوسط و پر از حشوه که ارزشش فقط به خاطر همون داستان اصلی هست.

راهکار برای تماشا:
اگه میخوای انیمه ببینی و به سلامتی‌ات اهمیت میدی، نسخه‌ی فان‌ساب One Pace رو پیدا کن. این نسخه همه صحنه‌های اضافی رو حذف کرده و ریتم رو به مانگا نزدیک می‌کنه. تجربه‌ی تماشا از ۶ به ۹ میره بالا.

نمره نهایی (برای انیمه، نه مانگا):
۷۰ از ۱۰۰

· داستان و شخصیت‌ها: ۹۵
· انیمیشن و تکنیک: ۵۵ (متوسط)
· موسیقی و صداگذاری: ۸۰
· ارزش تکرار: ۴۰ (چون طولانی و کشدار)

کلام آخر:
وان پیس رو دوست داشته باشی یا نه، انکارش سخت. یه اسطوره‌ست توی تاریخ مانگا. ولی انیمه‌اش مثل این میمونه که بهترین غذای دنیا رو با قاشق سوراخ بهت بخورن. خوشمزست، ولی اعصابت رو خرد می‌کنه که چرا مجبوری اینهمه زور بزنی. اگه تازه میخوای شروع کنی، یا برو سراغ مانگا، یا صبر کن تا روزی که توئی انیمیشن ریمیک بزنه (خودت میدونی این آرزوست).