

تریگان 2026 با ایدهی بازگشت به یک دنیای آشنا شروع میکند، اما مشخص نیست دقیقاً میخواهد به کجا برسد.
ظاهرش نو و چشمنواز است، ولی این ظاهر جدید، آنقدرها هم نمیتواند حس نوستالژی یا هیجانِ اصلِ داستان را برگرداند.
انیمه تلاش میکند هم مدرن باشد و هم وفادار به ریشههایش، اما این تعادل گاهی به هم میخورد و اثر را در میانه راه نگه میدارد.
شخصیتها، بهخصوص شخصیت اصلی، پتانسیل زیادی دارند، اما داستان آنقدر سریع پیش میرود که فرصت نمیکنیم واقعاً با آنها ارتباط عمیق برقرار کنیم.
لحظات مهم دراماتیک و احساسی، یا خوب پرداخت نمیشوند یا آنقدر سریع اتفاق میافتند که تاثیرشان کم میشود.
از طرفی، صحنههای اکشن و ماجراجویی هنوز همان جذابیتهای قدیمی را دارند و انیمه را زنده نگه میدارند.
اما مشکل اینجاست که این صحنهها بیشتر لحظهای سرگرم میکنند تا اینکه اثری ماندگار از خودشان بهجا بگذارند.
در نهایت، تریگان 2026 اثری است که در ایدهاش قویتر از اجرای فعلیاش است.
تماشای آن تجربهی بدی نیست، ولی انتظار یک اثر عمیق و بهیادماندنی را نداشته باشید.
بیشتر شبیه به یک تلاش قابل قبول است تا یک شاهکار.
دیدگاه های کاربران
اولین نفر باشید دیدگاهی ثبت میکند