شخصیت

گوجو ساتورو:
اگر بگوییم گوجو محبوب ترین شخصیت این دو فصل بود گزافه نگفته‌ایم. چه از نظر ظاهری چه از نظر رفتاری گوجو برای مخاطبین جوجوتسو کایسن جذابیت خاصی دارد.
اعتماد به نفس گوجو حاصل قدرت بی حد و اندازه اوست. در واقع اگر گوجو را با یک کلمه وصف کنیم آن کلمه “قدرت” است. گوجو در مقابل حریفان خود پیروزی های فوق‌العاده چشمگیری خلق کرده است. تنها کسی که توانست بر گوجو ضربت سختی وارد کند تودو بود که در نهایت خود تودو به دست گوجو کشته شد. اگر سوکونا را نادیده بگیرم گوجو قوی ترین موجودی است که در جوجوتسو دیده‌ایم.
این قدرت حکم وزنه‌ای سنگین را برای جادوگران در مقابله با نفرین ها دارد. تنها دلیل جولان دیوانه وار امثال جوگو در شیبویا این بود که گوجو در قلمرو زندان گیر افتاده بود. فارق از قدرت خدا گونه گوجو رفتار اون با قشر بالادست جامعه جادوگران نیز جالبه توجه است. گوجو در دفعات متعددی با رفتار و عمل خود اثبات کرده که برای بالادستی هایش ارزشی قائل نیست. دخالت او در اعدام ایتادوری و یوتا نیز نشان از سبک تفکر متفاوت او با بالادستی هایش است. علت این مخالفت را شاید در تجربه‌ محافظت از ریکو آمانای بدانیم. سیاست های پیرمردان دنیای جوجوتسو بود که زندگی معمولی را خواب و خیال آمانای کرد.
در عین حال گوجو قوی ترین جادوگر دنیای معاصر است. به طور خواسته یا ناخواسته گوجو در مقابل سوکونا قرار می‌گیرد. تقابل نمادین گوجو و سوکونا به عنوان نماد های جادوگری قدیم و جدید حائز اهمیت است. گذشته از آن گوجو شبیه به یک شخصیت برگزیده است. یک برگزیده و انتخاب شده ماورای انسانی‌. از همین رو است که تقابل های گوجو با دیگران فقط تقابل از جنس قدیم و جدید نیست.