شاهکار یا بی محتوا؟ راز پشت داستان های شاهکار

تک‌رو یا سولو لولینگ یکی از جدیدترین انیمه هایی که اقتباسی از مانهوایی کره ای با همین نام است، روایت پسری ضعیف در جهانی مدرن که پای موجودات و اتفاقات فراطبیعی به آن باز شده ، پدرش سالها پیش مرده و مادرش به بیماری لاعلاج مبتلا شده و سعی دارد از تنها خانواده باقیمانده خود یعنی خواهرش مراقبت کند ، کلیشه ای محبوب در نسل جدید که شخصیت اصلی ضعیف به شخصیتی قدرتمند تبدیل می‌شود، اما آیا این انیمه واقعا ارزش دارد هم رده با شاهکار هایی همچون ناروتو ، اتک آن تایتان ، وان‌پیس ، بلیچ ، و… باشد؟

بررسی کنیم :
انیمه های قدیمی و بخصوص بیگ تری (سه بزرگ انیمه ، وان‌پیس،ناروتو،بلیچ) داستانی طولانی دارند و گاهاََ روند پیشروی داستان کند می‌شود،از انیمه های نسل قدیمی هستند و ارزش خود را اثبات کرده اند ، اما چه چیز باعث می‌شود یک انیمه شاهکار باشد؟ معیار هایی همچون کیفیت ، آرت استایل ، طراحی ، داستان ، شخصیت پردازی ، ساختار جهان ، خلاقیت نویسنده و… همگی ابزاری برای ساختار یک محتوای با کیفیت هستند.
همه چیز به نویسنده و تخصص نویسنده وابسته است، در چه زمینه ای؟ روانشناسی
داستان ها بازی با روان مخاطب هستند ، از ناول ها و رمان ها گرفته تا کمیک بوک ها و انواع داستان های متنی و تصویری و فیلم ها سریال ها همگی به یک چیز خطم می‌شود.
“قدرت تاثیر دلخواه محتوا بر مخاطب”
زمانی با یک داستان همراه میشویم که بتوانیم با داستان ارتباط برقرار کنیم، داستان ها تخیلات ما و تخیلات ما از آرزو های ما نشأت گرفته است.
زمانی که نویسنده بتواند مخاطب را در فضای داستان خود غرق کند . بتواند احساسات مخاطب را تحت کنترل بگیرد . عواطف و تفکرات مخاطب را کنترل کند ، می‌تواند مخاطب را شگفت زده کند و با ایجاد احساسات دلخواه خود در مخاطب خاطرات عمیقی در روانش ایجاد کند.
در نتیجه هر داستانی که بتواند تاثیر روانی عمیق تری در مخاطب ایجاد کند و باعث برانگیخته شدن احساسات مخاطب در پیچش های داستانی بشود . بهترین داستان است، چراکه او یک داستان خلق نکرده یک جهان خلق کرده و زندگی جدید مخاطب را در آن رقم زده.

انیمه های قدیمی با کشش داستانی خود در زندگی فرد همراه شدند و به دلیل گذر زمان بخش عمیقی از زندگی و خاطرات فرد را تشکیل دادند به همین سبب ماندگار شدند.
تک‌رو داستانی متوسط دارد ، کیفیت بسیار بالایی دارد و هفتاد درصد از داستان حول محور نبرد می‌گذرد، در جهانی که ذهن ها مشغول است سرگرمی باید ذهن را جلا ببخشد. زیبایی بصری و صوتی این اثر توانسته این امر را به خوبی اجرا کند.
تک‌رو همچنین کاملا جلوه بصری نیست ، بلکه فلسفه ها و راز هایی که پله پله همراه با رشد شخصیت اصلی پیشرفت می‌کنند به داستان معنا و عمق می‌بخشند. در نتیجه داستانی متوسط و سبک همراه با جلوه های بصری بسیار زیبا و لحظاتی که احساسات مختلف که هم احساسات منفی و هم احساسات مثبت را در مخاطب برمی‌انگیزد ، باعث شده است محتوایی کامل باشد.

در نهایت ، شاید به دلیل سرعت داستانی ای سریعتر از انیمه های قدیمی در قیاس با آنها جزئیات کمتری داشته و باشد.
بله می‌توان تک‌رو شاهکار ده امتیازی ای در ژانر اکشن است. اما برای افرادی که درکنار اکشن علاقمند به ژانر های دیگر و میانه روی نیز هستند ، کمی ناخوشایند و بی معنا به نظر می‌رسد.
به همین دلیل تا کنون مجموع امتیازات فصل اول و دوم تک‌رو 9 از 10 بوده است.
بله تک‌رو لایق امتیاز خود است چراکه در ژانر خود به خوبی عمل کرده اما همه پسند نیست.
در کمال احترام ، تقدیم به بینندگان و خالق این اثر.